Tag: chhatrapati shivaji maharaj

  • समाजकंटकिय वाद …

    भारत देशाच्या इतिहासात अनेक युद्ध झाले काही हे हिंसक होते तर काही लढे हे गांधीजींनी सांगितलेल्या अहिंसेच्या मार्गाने झाले.

    विविध जाती धर्माच्या लोकांमध्ये क्षुल्लक कारण पुढे करत अनेक समाजकंटकांनी भारतात फुट पाडण्याचे डावपेच रचल्याचे दिसून येते पण भारत हा धर्मनिरपेक्ष आणि जातीभेदाला नाकारून विकासाच स्वप्न पाहत जगू इच्छितो

    पण राजकारण्यांनी आणि समाजकंटक लोक यांच्यामार्फत होणार कर्मकांड हे हिंसेंचे प्रमाण ठरते. भूतकाळात मराठवाड्यातील डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर विद्यापीठाच्या नामांतर प्रसंगी उद्भवलेला वाद

    मनसेचं १७ वर्षांचा कार्यकाळ

    आणि सध्याच्या दिवसांमध्ये गाजलेला छत्रपती संभाजीनगर नाव दिल्यामुळें तयार झालेले वातावरण हे चिंताजनक आहे. महाराष्ट्राच्या राजनितिक इतिहासानुसार वाद होने संभाविक आहे पण ,छत्रपतींच्या नावाने वाद उद्भवणे ही खूप संतापजनक आणि लाजिरवाणी बाब आहे.

    छत्रपती शिवाजी महाराज यांनी त्यांच्या जीवाच राण करून या जुलमी मोगलांच्या ताब्यातून आपली सुटका करून या राज्याच स्वराज्य केल त्याच महाराजांच्या पुत्राने जीवाची आहुती दिली

    पण आपल्या धर्माचा रक्षण केल आणि जर त्याच महाराजांच्या नावाने जर आपल्या शहराला एक नवी ओळख मिळत असेल तर यात आपले सौभाग्य आहे पण समाजकंटक लोकांकडून याला सुद्धा विरोध होतोय.

    सध्याच सरकार हे नक्कीच फुटाफूटिच जरी असलं तरी लोकहितार्थ निर्णय घेणं आणि लोकांच्या मागण्या पूर्ण करण्यात पुरेपूर कंबर कसताना हे सरकार दिसतंय .

    राजकिय साक्षरता

    हिंदुहृदयसम्राट स्व.बाळासाहेब ठाकरे यांच्या विचारधारेला धरून महाविकास आघाडी सरकार सत्तेत असताना या विषयाला हात लागला आणि भाजपा आणि शिंदे गट यांच्या सहकार्याने हे साध्य झाल

    नक्कीच जनमत सुद्धा या निर्णयाच समर्थन करून प्रशंसा करत आहे पण काही समजकंटक या नामांतराला विरोध करून पुन्हा औरंगाबाद करू इच्छितात कदाचित ते विसरले असावेत औरंगजेब हा किती क्रूर आणि निच्च विचारसरणीचा होता .

    जात,पात आणि धर्म बाजूला ठेवता भारताचा सुजान नागरिक या नात्याने तरी मी या निर्णयाशी सहमत आहे आणी तस पाहता अस ही खासदार इम्तियाझ जलील यांचं आंदोलन पाहून त्यात त्यांचाही पूर्णतः समावेश दिसत नाही

    लोकांनकडून मिळणारा अल्पप्रतिसाद आणि आंदोलनापेक्षा त्यांच्या भोजनाच्या पंगतीचेच जास्त चर्चे आहे यावरून कळत दिशाहीन व्यक्तीकडे लोकशाहीच प्रतिनिधित्व दिल्यावर काय होत !

    नक्कीच लोकांनासुद्धा नामांतर हवं होतच आणि जे झाल ते उत्तमच कारण ज्या औरंगजेबाच्या काळात स्त्रिया सुरक्षित नव्हत्या त्या माणसाच नाव इतिहासातसुद्धा नसायला हवं

    तर त्याच व्यक्तिच्या नावाने एखादे शहर वसवणे हे आपल्या इतिहासाला मारकच होते त्यामुळें असल्या खासदार अथवा ठराविक लोकांच्या समूहाने विरोध जरी केला तरी यात फारस लक्षदेण्या इतपत महत्वाच अस काहीच वाटत नाही.

    ‘हे स्वराज्य व्हावे ही श्रीं ची इच्छा होती ‘

    पण ते टिकवणे ही आपली जबादारी आहे 💯

    तुम्ही हे ब्लॉग सुद्धा वाचू शकता

    तुम्ही आम्हाला फेसबूक वर सुद्धा फॉलो करू शकता
    Facebook : Political Wazir

  • लाल सलाम !

    कॉम्रेड ऐकायला किती मस्त वाटतं ना पण याचा नेमका याचा अर्थ तर ते म्हणजे कॉ.गोविंद पानसरे . त्यांच पूर्ण जीवन हे सामाजिक चळवळीत गेले शालेय जीवनापासून सामाजिक कोणत्याही हक्कासाठी चळवळीकडे आकर्षित झालेले पानसरे .

    हे कोणत्याहि बाबतीत तडजोड न करता शोषितांच्या हक्कासंबंधी लढणारे एक ओळखले जातात सामाजिक कार्यकर्ता म्हणून पुरोगामित्वाची दूसरी बाजू म्हणवले पानसरे हे व्यवसायाने वकील होते

    माजी राज्यपाल भगतसिंग कोशयारी यांच्या कारकिर्दीचा आढावा घेणारा लेख – पोलिटिकल वजीर

    तर त्यांच्या आयुष्यात त्यांनी  असंघटीत  क्षेत्रातील  लोकासाठी न्यायाचा लढा दिलेला आहे त्यांनी शेतमजूर आणि  घरकामगार आणि इतर लोकांच प्रतिनिधित्व करून कोल्हापुरातील टोलविरोधि आंदोलनात मुख्य सहभाग नोंदवून ते अग्रस्थानी उभे राहिले.

    चळवळीमार्फत न्याय देणारे पानसरे यांना साहित्यीक क्षेत्रात आवड  असल्या कारणाने लेखक म्हणून सुद्धा ओळखले जातात शांतता आणि धर्मनिरपेक्षताच्या धोरणाचा अवलंबन  करणारे

    पानसरे यांच्या अनेक लेखनापैकी  ‘शिवाजी कोण होता’ हे सुप्रसिध्द  लेखन  जबाबदार आणि इतिहासाशी इमान ठेवणारी महाराजांची प्रतिमा समाजापुढे उभी करते.

    २००३च्या महाबळेश्वर अधिवेशनात अस काय घडलं की ठाकरे घराण्यात फूट पडली?

    आपल्या  सखोल अभ्यासू वृत्तिने  समाजाला ओळख करून देणारे पानसरे हे अनेकदा  गौरविले सुद्धा गेलेले आहेत.

    पण  काही समाज विरोधी लोकांना  ही गोष्ट सहन होत नसावी दि.२० फेब्रुवारी २०१५ सोमवार रोजी पानसरे हे आपल्या पत्नीसोबत बाहेर सकाळी ९ वाजता फेरफटका मारायला गेले असता

    त्यांच्यावर अज्ञात २ व्यक्तींनी गोळीबार केला यात ते गंभीर जखमी झाले. उपचारा दरम्यान त्यांचा मृत्यू झाला त्यांचा मृत्यूने असंघटीत लोकच नव्हे तर संपूर्ण महराष्ट्र हा गहिवरून गेला.

    दाभोळकर यांना गमावलेल्या महराष्ट्राने पुन्हा एकदा एक विचारधारा गमावली सतत लोकशाहीला मारक अश्या या दोन घटना घडल्या.

    लाल सलाम च्या घोषणा देत संपूर्ण महाराष्ट्राने या व्यक्तिमत्त्वाला अखेरचा निरोप दिला. पण भारतातील पानसरे यांच्या विचारधारेला स्वीकारून अनेक तरुण समाजापुढे पानसरे  यांचे विचार मांडतोय हि अभिमानाची बाब आहे.

    शारीरिक मृत्यू पत्करून विचारधारेच्या माध्यमातुन जगणं हे त्यांना जमलं अश्या या थोर व्यक्तिमत्त्वास पुण्यतिथीनिमित्त,

     विनम्र् अभिवादन !

    तुम्ही आम्हाला फेसबूक वर सुद्धा फॉलो करू शकता

    तुम्ही आम्हाला फेसबूक वर सुद्धा फॉलो करू शकता
    Facebook : Political Wazir

  • मर्यादेय विराजते…

    शककर्ते शिवराय या ग्रंथ वर.व्याख्यान झाले आणि शिवकथाकार विजयराव देशमुख यांना एका मित्राने त्यांच्या कडे आमंत्रण दिले.

    विजयराव या गोष्टी पासून पुर्णपणे दुर होते की ही मित्रभेट त्यांच्या आयुष्यातील एक वर्ष अज्ञात अश्या मार्गावर नेणार होते.

    मित्राकडे जाताच त्यांच्या पुढे एक लहान चित्र आले…

    दोन कैद्यांना उंटावर टाकले होते ज्यांना बघण्यासाठी अवघे लोक गोळा झाले होते…

    एक दगड घेऊन बंद्याना मारत होते.. , अंगावर भाले टोचल्या जात होते .

    विदारक चित्र बघताच विजयरावांनी मित्रापुढे प्रश्न उपस्थित केला…

    कोणाचे चित्र आहे हे ?

    आणि तसाच उत्तर सरसरून विज कोसळावी तसा विजयरावांच्या ज्ञानेंद्रियांवर कोसळला..

    शिवपुत्र छत्रपती संभाजी महाराज आहे हे…

    हे उत्तर विजयरावांच्या ह्रदयात टोचले…

    हा तोच शंभु ज्याने नवव्या वर्षी मुघलांच्या मनसबाची दौलत आपल्या नावे केली होती, हा तोच शंभु ज्याने सौराष्ट्र सिमावर भगवा ध्वज फडकवला होता…

    शिवपुत्र छत्रपती संभाजी महाराज : एक श्रापीत राजहंस

    मग हा शंभु असा बंदीवासात कसा…

    या शंभु बद्दल गलिच्छ खूप ते ऐकले नेमका शंभु तसाच आहे ??

    आणि मग सुरू झाला एक वर्षाचा एकांतवास , पत्र, ग्रंथ मध्ये सुर्योदय व्हायचा आणि त्यातच सुर्यास्त..

    आणि मग एक ससंदर्भ ग्रंथ पुढे आला ज्याने वढू तुळापूर ला भव्य अशी छत्रपती संभाजी महाराज यांच्या जयंती चे समारोह केले…

    प्रत्येक शंभुद्वेष्टाच्या तोंडावर झापड सुद्धा या ग्रंथातून मारल्या गेली…

    जर विजयरावांनी सुद्धा असेच सह्याद्री ला ओरडू ओरडू विचारले असते कसा होता माझा राजा ?

    तर सह्याद्री ने सुद्धा उत्तर दिले असते..

    राजा डोक्यात घेतलं की डोक्यावर मी स्वतः नाचवेल तुला…

    छत्रपती शिवाजी महाराज, छत्रपती संभाजी महाराज यांच्या शी आपल्या भावना जरी जुडल्या असल्या तरी वास्तव समोर ठेवून त्यांच्या चरित्र चे अभ्यास करणे खूप महत्त्वाचे आहे..

    नाही तर भावनिक शिवभक्तीच्या नावाने राजे जयंती पुर्ती मर्यादित राहतील…

    शंभु बंध्यो बजरंग……!!

    आणि आमचा राजा जयंती पुरता नाही तर जिवंत असे पर्यंत आमचा मार्गदाता चरितार्थ आहे…

    आणि तरीही प्रश्न असेलच जर कसा होता माझा राजा 

    तर शिवभारतात उंबरखिंड प्रसंगी लिहिलय..

    अतिसुंदर , उंच मान , रूंद छाती , 

    धिप्पाड शरीर , महाबलवान , 

    पाठीवर दोन्ही बाजुस  बाणांचे दोन भाते जणु गरुडाचे पंख , 

    रत्नजडित अलंकार घातलेल्या  पांढर्याशुभ्र घोड्यावर , 

    गरूडावर श्री हरी विष्णू बसावे तसे आरूढ होऊन . अंगात अभेद्य कवच , मस्तकावर उत्कृष्ट शिरकाण , सोबत प्रचंड ढालीने शोभून उठणारा दुपट्टा परिधान करून…. श्री शिवशंकराहुन उग्र ,अग्नीदिव्य , वायुपेक्षा बलवान , इंद्राहुनद समर्थ , वरुणापेक्षा नीतिज ,  चंद्रापेक्षा आल्हाददायक , आणि मदनापेक्षा अजिंक्य , माथ्यावर शिवगंध जणू कैलासाचे रुद्र… असा होता आमचा राजा…

    मर्यादेय विराजते…

    ✍️अक्षय चंदेल ©

    तुम्ही हे ब्लॉग सुद्धा वाचू शकता.

    नवीन ब्लॉग वाचण्यासाठी आम्हाला फेसबुक वर फॉलो करा .

    Facebook : PoliticalWazir

  • शिवपुत्र छत्रपती संभाजी महाराज : एक श्रापीत राजहंस

    संभ कहैं सुनि दीन दयाल सो | 

    मेरी हँसी भ‌ए तेरी हँसी है | 

                                      ~ छत्रपती संभाजी महाराज [ सातसतक]

    या महाराष्ट्र च्या इतिहास चे संभाजी नावाचे एक असे पान आहे ज्याला लिहण्यासाठी शाई नव्हे तर रक्ताला पुढे यावं लागलं….!!

    पण आजपर्यंत च्या प्रवासात एका गोष्टी ची एवढी भयंकर चिड होती की संघर्षाच्या पायदंडावर अविरत लढलेल्या शंभुछत्रपतींबद्दल एवढ्या वर्षात न लोकांना जाणायचं होतं , न शंभु कळवुन घ्यायचा होता..

    नितीन बानूगडे च्या व्याख्यान अगोदर छत्रपती संभाजी महाराज म्हणजे बदफैली आणि एका राष्ट्रपुरुषाच्या शब्दात बोललो तर मिनाक्षी आणि मदिराक्षी मध्ये गुंतलेला युवराज पलीकडे शंभुछत्रपती कुणाला माहितीच नव्हते…

    पण त्यांचा अंत मात्र सर्वांना माहिती होता , बदनामी चे घात आयुष्यभर घालून धर्मवीर या शब्दात मात्र गर्वाने संघटना ,नाव वाढवण्यासाठी लोक उभे राहिले…

    शंभु बंध्यो बजरंग……!!

    वा. सी बेंद्रेंनी शोधलेल्या शंभु वर तर खुद्द बाळशास्त्री हरदास सारख्या इतिहास अभ्यासकांनी एकांगी असल्याचे आरोप घातले , पुरंदरेंनी कवी कलश जवाबदार ठरवला आणि सरळ बोलुन दिले

    ” संभाजीराजांच्या ठायी शिवशाहीचा पोंच निर्माण झाला नव्हता…!! त्यांच्या वर्तनात अविवेकी उच्छुंखलपणाचं दिसून येते , या वेळी त्यांच्या हातुन काही आगळीक घडली असावी….!! “

    कानिटकर पासून अनेकांनी पुढे सर्जा शंभु वर पारंपरिक आरोप लावायला तडजोड केलीच नाही…

    तेवढ्यात कमल गोखले , विजयराव देशमुख ,जयसिंगराव पवार , केदार फाळके सारखे काही मंडळी शंभुछत्रपतींना खर्या अर्थाने पुढे आणण्यासाठी धडपडली …

    ज्या शंभुछत्रपतींना एवढे वर्षे बदनाम करून सुद्धा त्यांच्या बलिदानाला कोणी लपवु शकले नाही तो.शंभु नेमका आहे काय ??

    ज्याच्या नुसत्या नावाने शत्रूला कंप सुटतो , ज्याचा केवळ स्मरणाने शत्रूची रात्र आणि दिवस थरकापाने शहारली , ज्याच्या घोड्याच्या टापाखाली महाराष्ट्र उधळून उठल्याची नोंद खुद्द मनूची ने केली तो.शंभु म्हणजे राजकारण, समाजकारण, धर्मकारण या त्रिसूत्रात शोधताच येतो…

    पुण्यश्लोक अहिल्याबाई होळकर

    गृहकलह चे बळी पडले असतांना अणाजी पंताच्या गोठ्याने शिवछत्रपतींच्या मृत्यूनंतर लगेच शंभुछत्रपतींना कैदेत घालण्यासाठी घात टाकला असतांना वडिलांच्या दुख पचवून लगेच राजकारणात प्रवेश केला राजापूर ला माणसं पाठवून गड धान्यांनी परिपूर्ण केला , पन्हाळा वर बंदोबस्त वाढवला आणि गडातून एक पायही बाहेर न काढता सर्व स्वराज्य सुभेदारासह आपल्या बांजुंनी घेतले..

    महाराष्ट्र मधून बंगाल ची सुत्रे हलली , दक्षिणेकडे चिक्कदेवरायचे सामर्थ्य जाणुन गोवळकोंडा चा सुलतान आणि इक्केरीच्या नायकाला आपल्या बाजूला करून दक्षिणेकडे मराठ्यांच्या पराक्रमी मेरु उभा करून चिक्कदेवराय तहासाठी गुडघ्यावर बसवला…

    औरंगजेब भिडण्यासाठी आला असताना विजापूर घेण्यासाठी तो तयारी करत असतांना शंभुछत्रपतींनीच विजापूर च्या गडांवर हात टाकले…

    फोंडा पोर्तुगीज पुढे टिकाव धरु शकणार नाही कळताच तो पाडून मर्दनगड उभा केला…

    विजापूर आणि गोवळकोंडा च्या आदिलशाही आणि कुतुबशाही एकत्र घेऊन दक्षिणेची ढाल बनुन औरंगजेब ला भिडला..

    राजकारणाच्या पलिकडे गेलो तर

    ‘” आबासाहेबांचे संकल्पीत तेच आम्हांस करणे अगत्य !! “

    म्हणणारा शंभु सापडतो .

    पोर्तुगीजांनी पोली आणि सिडकोली गाव लुटून उध्वस्त केली तेव्हा तिथल्या गरीब रयतेला मायेप्रमाणे जपणारा शंभु , जंजिऱ्याच्या सिद्दी आणि मुघलांनी कुलाबा उध्वस्त केल्यावर तिथल्या रयतेला पुन्हा वसवणारा शंभु ,वडिलांनी केलेल्या निवाड्यांना पुढे त्याच न्यायाने पुढे जाऊन अर्जोजी , गिर्जोजींचे निवाडे करणारा शंभु !!

    या शंभुला धर्मवीर का म्हणावे ?

    कारण औरंगजेब ने धर्म बदलण्यासाठी अट घातल्याचा कुठलाही उल्लेख आढळत नाही..

    मग शंभुछत्रपती धर्मवीर नाही का? तर आहेच…

    फोंडा च्या शिलालेख वर

    ” आता हे हिंदुराष्ट्र जाहले !! “

    म्हणणारे शंभु , बुधभूषण मध्ये

    ” मृतो धर्मणे संयुक्तो दिर्घजीवी भविष्यती !! “

    म्हणणारा शंभु…

    रामसिंग ला ठणकावून

    ” आता त्या यवनाधमाला कैदेत टाकून आपल्या देवदेवतांच्या पुन्हा स्थापना करण्याचा !! “

    शब्द टाकणारा शंभु !! जबरदस्तीने धर्मपरिवर्तन केलेल्या हिंदूंना पुन्हा धर्मात घेणारा शंभु धर्मवीर आहे पण फक्त नाही..

    मात्र हा शंभु इतिहास ने दुर्लक्षित केला, करत राहिला आणि त्यांच्या त्या भयावह अंतावर काही क्षणासाठी शंभु आठवल्या जाऊ लागला…

    पण शंभुछत्रपतींचं चरित्र एवढे परिपूर्ण आहे की आम्ही त्याला  मांडण्यासाठी आपण अपुर्ण ठरतो…छत्रपतींचा इतिहास म्हणजे फक्त त्यांचा शेवट नाही , शंभुछत्रपती म्हणजे फक्त धर्मवीर आणि मृत्युंजय नाही , शंभुछत्रपती म्हणजे स्वराज्यरक्षक , मालिक ए हिंद…तरीही श्रापीत राजहंस

    म्हणून अजूनही तो शंभु आम्हाला सातसतक मधून पुन्हा पुन्हा विचारतोच आहे…

    ” संभ कहै मेरी पति तुअ हात रहै !

             मेरे मन इहै तुम बिन लगावै तीर !!

    माझी पत तुमच्याच हातात आहे , माझ्या जिवनाची नौका तुजविण कोण पार नेणार ??

    तसे तर खूप काही लिहावयाचे होते…

    पण शंभुछत्रपतींनी आणि शिवछत्रपतींनी सर्वात महत्त्वाचे शिकवले ते मर्यादेय विराजते म्हणून थांबायचं……

    पण एक मात्र खरयं…

    शंभुछत्रपती एक अग्नी त्यांना जो हातात घेईल त्या प्रत्येकास अग्निपरीक्षा द्यावी लागते..

    आम्ही ती देण्यास सक्षम ठरलो नाही.. पण अनेक पुढे येउन देतील आणि मृत्यू पलीकडे शंभु उभे करतील ही आशाच…

    अवतार समिधा अर्पणम शंभु….

    अक्षय चंदेल ©

    तुम्ही हे ब्लॉग सुद्धा वाचू शकता.

    नवीन ब्लॉग वाचण्यासाठी आम्हाला फेसबुक वर फॉलो करा .

    Facebook : PoliticalWazir

  • शंभु बंध्यो बजरंग……!!

    परकीय सत्ताधीशांच्या अत्याचाराने ग्रस्त झालेल्या भारत भुमीला रायगडावर राज्यभिषेक करून प्रतिइंद्र छत्रपती होत थोरले स्वामी शिवाजी महाराजांनी मुक्त केले आणि मराठ्यांच्या प्रचंड इतिहास ची उद्दंड लिखाणाला नव्याने सुरुवात झाली . 

    महाराष्ट्र ते कर्नाटक, आंध्रप्रदेश पासून श्रीलंका पर्यंत स्वराज्याची सिमा वाढली..

    पण हनुमान जन्मोत्सवाला   ( ३ एप्रिल १६८०) ला दख्खनपतींनी स्वराज्याचा निरोप घेतला आणि महाराष्ट्रावर आपल्या आशिर्वादाचे वर्षाव करून छत्रपती शिवाजी महाराज स्वर्गवासी झाले…

    परकीय रक्तपिपासुंच्या डोक्यात स्वराज्य संपवण्यासाठी डाव आखायला सुरुवात झाली.. सोबतच स्वकीय सुद्धा स्वराज्य पोखरून काढण्यासाठी वारूळ उभे करायला लागली आणि स्वराज्य संपवण्यासाठी स्वप्न बघणार्या डोक्यावर वज्रघात करत खास्या महाराष्ट्राचा दुसरा छत्रपती शिवछत्रपतींचा वारसा सामर्थ्याने पुढे चालवण्यासाठी बत्तीस मण सुवर्णसिहासनपती पुढे आले ,

    दिल्लीपतीच्या छातीवर रौद्रभीषण तांडव करण्यासाठी शिवपुत्र छत्रपती संभाजी महाराज दख्खन तख्तावर बसले…

    बुरहाणपुर वर जाऊन खासा मोघल बादशहा शहेनशहा औरंगजेब चीच दाढी ओढली आणि खासा औरंगजेब या तेवीस वर्षाच्या छत्रपतींना संपवण्यासाठी महाराष्ट्रात उतरला..

    पुण्यश्लोक अहिल्याबाई होळकर

    आणि सुरू झाली इतिहासाने कधीच न बघितलेली झुंज हसनअलिखान , शहाबुद्दीन, फत्तेखान, मुअज्जम ,आज्जम , रणमस्तखान , पोर्तुगीज, सिद्दी सर्वांच्याच तोंडचे पाणी या तेवीस वर्षाच्या  पोराने पळवले .

    खासा आलमगीर म्हणवणाऱ्या औरंगजेब ला आपल्या डोक्यावरचा ताज ए हिंद किमांश फेकून द्यावा लागला..

    एक एक गड सहा सहा वर्षे झुंझायला लागला , खवळलेल्या समुद्राला आणि फुटलेल्या बांधाला सुद्धा या रौद्रशंभुच्या घोड्याच्या टापाखाली यावं लागलं ,

    आंध्रप्रदेश, बिहार, बंगाल च्या मातीलाही मराठ्यांच्या शौर्याची धडकी भरली , जिवन म्हणजे पेटतं रणांगण

    आणि

    जिवन तर जिवन मृत्यू ला सुद्धा आमचा राजा असा पुढे गेला की शत्रू ला सुद्धा थरकाप उडाला..

    चाळीस दिवस मरणयातना सहन करत असतांना सुद्धा आपली मान खाली घालण्यासाठी तयार न होता धीरोदात्तपणे मरण स्विकारलं आणि मराठा साम्राज्याच्या रक्तात शौर्याचं धग पेटवून हिंदुस्थान वर राज्य करण्याचं स्वप्न जिवंत केलं.

    सत्तापिपासु औरंगजेब

    पण कलमकसायांनी ज्याच्या शौर्याला आपसूकच पुसण्यासाठी हळुवारपणे शाईचे पाणी फेकले…

    ज्याच्या बुद्धिमत्तेवर ते शौर्यावर प्रश्न उपस्थित केले , ज्याला नादात नादान असलेला सांगितले…

    गेली शतके पार होऊन सुद्धा ज्यांच्या इतिहास ला लोकसमक्ष  आणण्यासाठी  वा.सी बेंद्रे, कमल गोखले, विजयराव देशमुख सारख्या  इतिहास कारांना झगडावं लागलं…

    ज्याचा इतिहास हाच एक जाज्वल्य अग्नी प्रमाणे आहे…ज्याचं चरित्र हे गंगेच्या निर्मळ पाण्याप्रमाणे आहे आणि ज्याचं योद्धापण रूद्रशिवाचा तांडव आहे..

    अश्या छत्रपती संभाजी महाराज यांचा खरा इतिहास आता पुढे येऊन सुद्धा आम्ही आमच्या राजाला काय दिले नेमके?

    छत्रपती संभाजी महाराज यांना अजूनही महाराष्ट्राध्ये शासकीय महापुरुषांच्या यादीत स्थान नाही , त्यांची जयंती आणि पुण्यतिथी शासकीय नाही.

    सरकार वर सरकार पालटले पण ती यादी जैसे थेच आहे.

    आम्ही छत्रपती संभाजी महाराज यांची जयंती शासकीय पातळीवर करु शकत नाही.

    महाराष्ट्र शासनाच्या महापुरुषांच्या दिनविशेष यादी मध्ये शंभुराजेंचं नाव नाही.

    फडणवीस काळात माननीय दिनदयाल उपाध्याय यांचे नाव शासकीय दिनविशेष यादीमध्ये आले ,

    या वर्षी नव्याने आदरणीय हिंदुहृदयसम्राट बाळासाहेब ठाकरे आणि प्रबोधनकार ठाकरे यांचे नाव समाविष्ट करण्यात आले परंतु छत्रपती संभाजी महाराज यांचे नाही.

    नेमके काय कारण आहे या राज्यकर्त्यांपुढे ? नेमकी समस्या काय आहे की एवढे वर्षे पालटुन सुद्धा शंभुछत्रपतींना शासकीय महापुरुषांच्या यादीत स्थान दिल्या गेले नाही.

    का हा दुजाभाव आमच्याच राजाबद्दल आमच्याच स्वराज्यात.?

    नेमकी शंभुछत्रपतींना खरी मानवंदना कधी?

    ✍️अक्षय चंदेल ©

    तुम्ही हे ब्लॉग सुद्धा वाचू शकता.

    नवीन ब्लॉग वाचण्यासाठी आम्हाला फेसबुक वर फॉलो करा .

    Facebook : PoliticalWazir

  • पुण्यश्लोक अहिल्याबाई होळकर

    स्त्रि अबला नसून जगाने दखल घ्यावी असा राज्यकारभार चालवून स्त्रि सक्षमीकरणासाठी एक उत्तम उदाहरण आणि सर्व वाईट रुढी परंपरांना जातिप्रथांना विरोध करणाऱ्या, सर्वधर्मसमभाव माननाऱ्या, मानवतावादी, समाजहितैषी,  व्यापक दूरदृष्टिकोन असणाऱ्या तत्त्वज्ञानी बहुजनहितकारिणी प्रजाहितदक्ष आदर्श महाराणी पुण्यश्लोक अहिल्याबाई होळकर – मनोज गावनेर

    अहिल्यामाई स्त्रि सक्षमीकरणाच्या सर्वात मोठ्या प्रतिक आहेत कारण त्यांनी सत्ता हाती घेऊन सर्वसमावेशक पणे राज्यकारभार चालवला. राजमाता जिजाऊ यांनी छत्रपति शिवाजी महाराज, छत्रपति संभाजी महाराज घडविले आणि या राजांनी आपल्या स्वराज्यात स्त्रि सक्षमीकरणाचा पाया घातला.

    पुढे मल्हारराव होळकर या मराठा सुभेदारांनी अहिल्यामाईंना आपली सुन म्हणून पराक्रमी खंडेरावांशी विवाह लावून दिला. मल्हाररावांनी आपल्या निरिक्षक नजरेने अहिल्याबाई होळकर यांच्या मधील गुण पारखले होते.

    खंडेरावांच्या मृत्यूनंतर त्यांनी अहिल्यामाईंना सति न जाऊ देता प्रशासनात सामिल केले आणि मल्हाररावांच्या मृत्यूनंतर स्वतः अहिल्यामाईंनी संपूर्ण राज्यकारभार आपल्या हाती घेऊन शिवबांनी स्थापिलेल्या स्वराज्य रक्षणाच्या कार्यात मोलाचा हातभार लावला.

    त्या स्वतः विधवा असुन त्याकाळी राज्यकारभार चालविला आणि वाईट रुढी परंपरांना न जुमानता स्त्रियांसाठी न्याय्य भुमिका घेतली. पण आजही कुठे कुठे पुरूषी मानसिकतेमुळे स्त्रियांना गुलामासारखी वागणूक दिली जाते आणि स्त्रियांनी फक्त घरापुरते मर्यादित समजल्या जाते किंवा फक्त त्यांनी सांगितले तेवढे करावे, प्रश्न विचारू नये असे संकुचित जगणे करतात.

    पण स्त्रियांमध्ये नवनिर्मिती करणे, मुलांवर संस्कार करणे इत्यादी क्षमता असते आणि मनात आणले तर एकटीच खंबीरपणे घरदारही चालवू शकते तेवढेच नाहि, तर उत्तम शासनकर्ती सुद्धा होऊ शकते.

    सत्तापिपासु औरंगजेब

    अहिल्यामाईंनी अनेक तलाव, विहिरी, पाणपोई, घाट, पांथशाळा, आश्रयशाळा, अन्नछत्रे बांधली, तिर्थक्षेत्राच्या ठिकाणी धर्मशाळा बांधून अनेक समाजोपयोगी कामे केली आणि वास्तुशिल्प व कलाकुसरीचा उत्तम नमुना म्हणून मंदिर, दर्गा ई. बांधून ते सर्व जातिंसाठी खुले केले आणि त्यामाध्यमातून कारागिरांच्या, कलाकारांच्या कार्याला वाव मिळवून दिला त्याचबरोबर गोरगरिब जनतेच्या हाताला काम मिळवून दिले.

    त्यांनी काव्य, संगित, कला, उद्योग ई. कारागिरांना, कलाकारांना, मूर्तिकारांना आश्रय देऊन त्यांना सन्मान व वेतन देऊन ते जपण्याचे, वाढवण्याचे काम केले.

    अहिल्यामाईंनी राजकारणातील बारकावे व तत्त्व व्यावहारिक निती नियम व सूत्रे आपल्या राज्याची राजकीय, सामाजिक, भौगोलिक स्थिती, रणांगणावरील आखाडे व अडचणी आणि बारकावे आधीच समजून घेतले होते.

    त्या काळी प्रवास करणाऱ्या प्रवाशांची व प्रजेची चोर, दरोडेखोर व भिल्ल लुटमार करीत असत, अशा लुटारू लोकांना गायी, म्हशी आणि जमीनी दिल्या व त्यांचे मत परिवर्तन केले व ते लोक शेती करू लागले त्यामुळे त्यांचा उदरनिर्वाहाचा प्रश्न मिटला.

    भिल्लांना भिलकवाडी कर घेण्याची परवानगी दिली. अहिल्यामाई सामाजिक वास्तव नाकारत नसे. गुन्हेगारांना कठोर शिक्षा दिली जात असे.

    त्यांच्या न्यायप्रियतेची ख्याती सर्वपरिचित होती. सर्वांना समान न्याय हा त्यांचा बाणा होता आणि न्यायदानात विलंब करणे म्हणजे न्याय नाकारणे हे तत्त्व त्यांना माहित होते.

    अहिल्यामाईंनी स्वतःच्या कवायतीत ५ हजार स्त्रियांची तुकडी उभी केली होती. ज्यावेळी राघोबा पेशवाने आक्रमण केले होते त्यावेळी ही तुकडी लढण्यासाठी सज्ज केली होती.

    तेव्हा राघोबा पेशवाला काय करावे कळेना कारण हरलो तर स्त्रियांकडून हरू आणि जिंकलो तरि स्त्रियांकडून जिंकण्यात कसला पराक्रम असे पेशवाला वाटले म्हणून त्याने माघार घेत तह केला. येथे अहिल्यामाईंच्या कुशाग्र बुद्धिमत्तेचे दर्शन जाणवते.

    आणि बाबरी पाडल्या गेली…

    पण सद्या देशातील प्रस्थापित जातिय तेढ निर्माण करण्यासाठी हिंदू – मुस्लिम, मराठा – धनगर, आदिवासी – धनगर, मराठा – OBC अशा प्रकारची भांडणे लावण्यासाठी कारस्थाने रचत असतात आणि यासाठी आपल्यातीलच बहुजनांमधील काहींचा हस्तक म्हणून वापर करत असतात आपण त्यांना वेळीच ओळखून सर्वसमावेशक वैचारिक भुमिका घेतली पाहिजे.

    कारण आपल्या देशात देशाचे संविधान जाळल्या जाते तरि जाळणाऱ्यांना काहीच होत नाही पण एखादा धर्मग्रंथ जाळला असता तर रक्तपात केल्या गेला असता. संविधानावर विश्वास ठेवणारे हिंसेचे समर्थन कधीच करत नाही म्हणून लोकशाहीमध्ये हिंसा हि कुठल्याही गोष्टिसाठी होत असेल तरि ती घातकच असते.

    म्हणून अशावेळी आपण आपल्या महामानवांच्या विचारांचा जागर करणे गरजेचे आहे. त्यांना समजून घेऊन त्यांनी सांगितलेला मानवतावादी दृष्टिकोन स्वीकारणे अतिशय गरजेचे, महत्त्वाचे असते. अहिल्यामाईंनी केवळ एका जातिपुरते राज्यकारभार चालविला नाही किंवा एका जातिपुरते कार्य केले नाही.

    अहिल्यामाईंनी आपल्या मुलीचा विवाह गुणी, शुर, पराक्रमी यशवंतराव फणसे या तरुणाशी लावून दिला होता. त्यांच्या राज्यात जातिप्रथेला थारा नव्हती कारण त्या शिवबांच्या स्वराज्याचे सुराज्य करण्याच्या हेतुने राज्यकारभार सांभाळत होत्या. म्हणून त्यांना केवळ एका जातिच्या चौकटित बंदिस्त करणे हा त्यांचा सर्वात मोठा अपमानच ठरेल. 

    सावित्रीबाई फुले यांनी अहिल्याबाई होळकर यांचे नाव देऊन वृद्धाश्रमाला अहिल्याश्रम नाव दिले, शाहु महाराजांनी पहिला दवाखाना अहिल्याबाईंच्या स्मरणार्थ काढला. आपल्या बहुजनांच्या महामानवांचा इतिहास पाठ्यपुस्तकात सामिल करणे गरजेचे आहे.

    सद्या कोणतीही गोष्ट मिळवण्यासाठी आवश्यक ते प्रतिनिधित्व मिळणे महत्त्वाचे असते म्हणून प्रशासनात सामिल होणे तर महत्त्वाचे असतेच पण आरक्षणाला फोल ठरवून विनापरिक्षा काही भांडवलदारी पिलावळांना क्लास वन सारख्या महत्त्वाच्या पदांवर नियुक्त केल्या जाते, आपल्या हक्काच्या जागा इतरांना दिल्या जाते हे एकप्रकारे आपले शोषणच असते म्हणून या गोष्टिला प्रखर विरोध करावा लागतो.

    परिवर्तनासाठी प्रशासनासोबतच स्वार्थरहित पणे राजकारणात सक्रिय होऊन बहुजनांनी प्रतिनिधित्व करणे सुद्धा अत्यंत गरजेचे आहे. स्वार्थ त्यागासाठी आपल्या महामानवांचे उच्च उदात्त खरे विचार समजून घेऊन आत्मसात करणेही सर्वात महत्त्वाचे आहेच.

    अहिल्यामाईंनी आपल्या शासनव्यवस्थेत टपाल सेवा, पाणी व्यवस्थापणाची आताही अनुकरणीय असे जलव्यवस्थापन, गावातील तंटा गावातच मिटावे यासाठी तशी व्यवस्था गावागावात करणे, आता कौशल्य भारताची हवेत होणारे काम आहे पण अहिल्यामाईंनी त्यावेळी कौशल्य निर्मितीसाठी प्रशिक्षण केंद्रे सुरू केली होती.

    आताच्या अनेक शासकिय प्रकल्पामध्ये अनेक भांडवलदारांचे हितसंबंध गुंतलेले आहे पण त्यावेळी अहिल्यामाईंनी फक्त गोरगरिबांना रोजगारासाठी, कारागिर, कलाकार यांच्या उत्कर्षासाठी आणि सामान्यजनांच्या उपयोगासाठी कामे केली.

    अहिल्यामाईंच्या जीवनात अनेक दुःखद प्रसंग आले. त्यांचा पति, सासरा, मुलगा, जावाई, मुलगी, नातू असे एक एक मृत्यूमुखी पडत गेले पण तरिही त्यांनी संयम ढळू न देता धैर्य बाळगून आलेल्या संकटाला खंबीरपणे तोंड दिले आणि आपले कर्तव्य चोखपणे पार पाडत गेल्या.

    अहिल्यामाईंच्या कार्यकर्तृत्वापासून व विचारांपासून संयम सुद्धा बाळगुया आणि स्वतःची व स्वतःच्या कुटुंबाची काळजी घेत कोरोनारूपी आलेल्या संकटाला खंबिरपणे तोंड देऊया. पुण्यश्लोक अहिल्याबाई होळकर जयंतीच्या हार्दिक शुभेच्छा.. शत् शत् नमन् .. जय मल्हार..

    ✍🏻 – मनोज गावनेर

       मंगरूळ चवाळा (अमरावती)

       9730408891

    (सदर लेखातील तथ्यांव्यतिरिक्त मांडलेले विचार माझ्या अल्प अनुभवातून मांडले आहे तरि त्यात काही चुकीचे असल्यास किंवा काही त्रुटी जाणवल्यास लक्षात आणुन द्यावी ही नम्र विनंती)

    तुम्ही हे ब्लॉग सुद्धा वाचू शकता.

    नवीन ब्लॉग वाचण्यासाठी आम्हाला फेसबुक वर फॉलो करा .

    Facebook : PoliticalWazir

  • लाल महालातील प्रकरणावर संभाजी ब्रिगेड आक्रमक

    मंडळी या महाराष्ट्रात अनेक संघटना पक्ष वेगवेगळ्या घडामोडींमुळे चर्चेत येत असतात. मात्र संभाजी ब्रिगेड हा पक्ष नेहमी त्यांच्या रुबाबदार व ब्रिगेडी स्टाईलमुळे संपूर्ण महाराष्ट्रात प्रसिध्द आहे.

    कधी शिवरायांच्या अपमानाची पुस्तक प्रकाशित करणार भांडारकर असो, पुरंदरेच तोंड काळ करणे असो, गिरीश कुबेरला छत्रपती संभाजी महाराजांची बदनामी केल्याबद्दल धडा शिकवणे असो की मग महाराष्ट्रात हिंदू मुस्लिम दंगली पेटवण्याच्या हेतूने भाषण करणारे राज ठाकरे यांना चॅलेंज देणे असो.

    राज ठाकरेंची पुण्यामध्ये २२ मे ला सभा, अयोध्या दौरा रद्द

    संभाजी ब्रिगेड अशा अनेक प्रकरणात नेहमी चर्चेत आली आहे. सध्या पुण्यातील लालमहालामध्ये झालेल्या वादग्रस्त कृत्याला संभाजी ब्रिगेडने जोरदार विरोध केला आहे.

    शिवरायांच्या इतिहासाची जाण करून देणाऱ्या लाल महालामध्ये वैष्णवी पाटील, केदार अवचरे आणि कुलदीप बापट नावाची एक तरुणी आणि दोन तरुणांनी एका तमाशाचा गाण्यावर विडिओ काढल्याप्रकरणी संभाजी ब्रिगेडने या तरुणांविरोधात गुन्हा दाखल केला आहे.

    आजपर्यंत कुणी जन्माला आला नाही जो राज ठाकरेंना अयोध्येला आणेल- ब्रुजभूषण सिंह

    शिवरायांच्या पराक्रमाची जाणीव करून देणाऱ्या ठिकाणी अशा प्रकारची कृत्य होत असेल तर आम्ही त्याला विरोध करू. अस आव्हान संभाजी ब्रिगेडने केलं आहे. 

    गुन्हे दाखल झाल्यानंतर तरूणांनी मागितली माफी

    लाल महालामध्ये काढलेल्या विडिओबाबत तक्रार झाल्यानंतर वैष्णवी पाटील, केदार अवचार आणि कुलदीप बापट या तरूणांनी संभाजी ब्रिगेड आणि संपूर्ण महाराष्ट्राची माफी मागितली आहे. या देशामधल्या कुठल्याच महापुरुषांच्या ऐतिहासिक ठिकाणी असल्याप्रकारचे कृत्य होणार नाही. याची खबरदारी प्रत्येकाने घेणं हे काळाची गरज आहे.

    तुम्ही हे ब्लॉग सुद्धा वाचू शकता.

    नवीन ब्लॉग वाचण्यासाठी आम्हाला फेसबुक वर फॉलो करा .

    Facebook : PoliticalWazir

  • पुरंदरेची हाड मोजायला लावू नका – जितेंद्र आव्हाड

    पुरंदरेची हाड मोजायला लावू नका – जितेंद्र आव्हाड

    मंडळी काल सांगली जिल्ह्यातील इस्लामपुरमध्ये झालेल्या राष्ट्रवादी काँग्रेसच्या सभेत अमोल मिटकरी, जयंत पाटील, धनंजय मुंडे आणि जितेंद्र आव्हाड यांनी राज ठाकरे यांची चांगलीच कानउघाडणी केली. महाराष्ट्र नवनिर्माण सेनेचे अध्यक्ष राज ठाकरे यांनी ठाणे आणि मुंबईमध्ये झालेल्या सभेत धार्मिक राजकारणाचा डावपेच आखून आपल्या भाषणामधून धार्मिक तेढ निर्माण करणारी वक्तव्ये केली होती.

    त्याचबरोबर त्यांनी बाबासाहेब पुरंदरे आणि जेम्स लेन यांचा मुद्दा पुन्हा उकरून जनतेच्या सामाजिक प्रश्नांना तळा देत राष्ट्रवादी काँग्रेस आणि संभाजी ब्रिगेडला टार्गेटवर धरलं होत. मात्र यानंतर संभाजी ब्रिगेडचे जेष्ठ नेते मनोज आखरे यांनी राज ठाकरेंना सोशल मिडियाद्वारे चर्चेसाठी ओपन चॅलेंज केलं होतं.

    मात्र राज ठाकरे यांनी नेहमीप्रमाणे संभाजी ब्रिगेडच्या आव्हानापासून नजर चोरली होती. त्यामुळे त्यांना संपूर्ण सोशल मीडियावर चांगलच ट्रोल करण्यात आलं होतं. राज ठाकरे हे आपल्या भाषणाच्या माध्यमातून समाजामध्ये धार्मिक तेढ निर्माण करण्याचा प्रयत्न करत आहेत.

    अस मत बऱ्याच नेत्यांनी व्यक्त केलं होतं. या पार्श्वभूमीवर काल झालेल्या सांगली जिल्ह्यातील इस्लामपूर येथील राष्ट्रवादी काँग्रेसच्या सभेत जेष्ठ नेते जितेंद्र आव्हाड यांनी राज ठाकरे यांच्यावर जोरदार टीका केली. राज ठाकरे यांनी बाबासाहेब पुरंदरे आणि जेम्स लेन यांच्या केलेल्या उल्लेखावरून जितेंद्र आव्हाड यांनी प्रतिउत्तरात म्हटलं की,

    “पुरंदरेला आणि जेम्स लेनला उकरून तुम्ही बाहेर काढलं आहे. त्यांची हाड मोजायला लावू नका. मला इतिहासाबद्दल बोलायचं नाही. मी जर शिवचरित्रातल पान अन पान वाचून दाखवलं ना, तर यशवंतराव चव्हाणांनी सांगितल ते सत्य होईल. त्यांनी काय सांगितल ते ही मी सांगत नाही.”

    अस जितेंद्र आव्हाड यांनी म्हटलं. 

    पुरंदरेंनी प्रशासनाला माफीपत्र लिहिलं होतं- जितेंद्र आव्हाड 

    राज ठाकरे यांनी पुरंदरे आणि जेम्स लेनच्या उकरून काढलेल्या वादाला जोरदार प्रतिउत्तर जीतेंद्र आव्हाड यांनी काल इस्लामपूरमध्ये झालेल्या राष्ट्रवादी काँग्रेसच्या सभेमध्ये दिल. ते बोलताना पुढे म्हणाले की,

    ” माझ्याकडे पुरावा आहे. जेव्हा पुरंदरे यांनी कालनिर्णय या कॅलेंडरमध्ये स्वतःच्या मनाने छत्रपती शिवरायांची जन्मतारीख हे तिथीप्रमाणे मांडली होती. नंतर ते पंढरपुरला एका कार्यक्रमात गेले असतांना अमरजीत पाटील या शिवमावळ्याने पुरंदरेला जाब विचारल्यानंतर त्याने माफीपत्र प्रशासनाला लिहिलं होतं.”

    अस बोलतांना त्यांनी राज ठाकरे यांना पुराव्यानिशी चांगलच धारेवर धरलं. मात्र आता यावर राज ठाकरे आव्हाडांना काय प्रतिक्रिया देतील यावर सर्वांचं लक्ष लागून आहे.

  • कुत्र्यास फाडण्याचा माझा स्वभाव नाही ‘ मिटकरींचा मनसे नेते अमेय खोपकर यांना टोला

    It is not my nature to tear a dog, 'said Ameya Khopkar, MNS leader of Mitkari

    मंडळी छत्रपती शिवाजी महाराज ही महाराष्ट्रातील जनतेची अस्मिता तर संपूर्ण जगाच प्रेरणास्थान आहे. त्यांनी केव्हाच तिथी, पंचांग यावर विश्वास केला नाही, तर मनगटाच्या जोरावर स्वराज्य निर्माण केलं. मात्र काही ब्राम्हणी विचारसरणीचे लोक छत्रपती शिवरायांच्या पराक्रमाला चमत्कार दाखवून त्यांचं दैविकरण करण्याचं काम वर्षनुवर्षे झाले करत आहे.
     
     
    शिवरायांचा तिथीनुसार शिवजयंतीचा वाद कालसुद्धा नेहमीप्रमाणे उफाळून आला. शिवरायांची जयंती तिथीनुसार साजरी करणाऱ्या मनसे पक्षातील नेते अमेय खोपकर आणि पुरोगामी विचारसरणीचे राष्ट्रवादीचे आमदार अमोल मिटकरी यांच्यात चांगलीच वादावादी झाली.
     
     
    यावेळी त्यांनी एकमेकांची अक्कल काढली होती. अमोल मिटकरी यांनी शिवजयंती ही १९ फेब्रुवारीलाच साजरी झाली पाहिजे अशी भूमिका मांडली होती. यामध्ये मतदानाचा राजकारण दिसतय असंही ते म्हणाले होते. यावर अमेय खोपकरांनी
     
     
    “आपण दरवर्षी दिवाळी, गणपती , हिंदू धर्माचे सण साजरे करतो ते तारखेनुसार साजरे करत नाही. महाराष्ट्रातील नाही, देशातील नाही, जगातील सर्व लोकांसाठी छत्रपती शिवाजी महाराज जयंती हा एक सण आहे.”
     
     
    अस ते म्हणाले. मात्र अमोल मिटकरी यांनी अमेय खोपकर यांना चांगलाच चोप दिला. 
     
     
                    वृत्तवाहिन्यांवर सुरू झालेली मिटकरी आणि खोपकर यांच्यामधली ही लढाई ट्विटरवर पाहायला मिळाली. अमेय खोपकर यांनी मिटकरी यांना टोला देत ट्विट केलं की,
     
     
    ” अशा राष्ट्रवादीच्या आमदारांना भर चौकात फटके हाणले पाहिजे.”
     
     
    यावर अमोल मिटकरी यांनीसुद्धा प्रतिउत्तर देऊन ट्विट करतांना खोपकर यांना चांगलाच दम दिला आहे. ते म्हणाले की,
     
     
    ” माझ्यासवे लढाया वाघास बोलवा रे, कुत्र्यास फाडण्याचा माझा स्वभाव नाही.”
     
     
    अमोल मिटकरी यांनी खोपकर यांना दिलेला हा टोला चांगलाच चर्चेत आहे. मात्र तिथीनुसार शिवजयंतीचा पेटलेला हा वाद आता कुठल्या थराला जातो. यावर सर्वांचं लक्ष लागून आहे.
  • तिथीनुसार शिवजयंतीची कारण नसताना चर्चा नको- अजित पवार

    तिथीनुसार शिवजयंतीची कारण नसताना चर्चा नको- अजित पवार

    मंडळी छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या तिथीनुसार शिवजयंतीचा वाद काही नवीन नाही. ब्राम्हणी विचारधारेचे लोक शिवरायांची जयंती हे तिथीनुसार साजरी करत असतात. तर १९ फेब्रुवारीला शिवरायांची खरी शिवजयंती महात्मा फुले यांनी सुरू केली होती. मात्र शिवरायांच्या जयंतीचा वाद हा आता विधिमंडळात पण उफाळून आला आहे.
     
     
    मुख्यमंत्री उद्धव ठाकरे यांनी छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या मूर्तीला वंदन केल्याने सुधीर मुनगंटीवार यांनी विधानसभेत मुद्दा उपस्थित केला. सरकारची नेमकी भूमिका काय आहे. अशी विचारणा करत त्यांनी मुख्यमंत्री साजरी करत असतील तर सरकार म्हणूनही आज शिवजयंती साजरी करण्याचा आदेश द्या अशी मागणी त्यांनी केली.
     
     
    मुनगंटीवार म्हणाले की,
     
     
    ” आज छत्रपती शिवाजी महाराजांची तिथीनुसार शिवजयंती असून मुख्यमंत्री स्वतः एका कार्यक्रमात गेले आहेत. मुख्यमंत्री आणि शिवसेना नेते तिथीनुसार शिवजयंती साजरी करत आहेत. राज्य सरकारची नेमकी भूमिका काय?”
     
     
    अशी विचारणा सुधीर मुनगंटीवार यांनी केली. यावर विधिमंडळातील वातावरण चांगलच तापलं होत. 
     
     
    मुनगंटीवारांना अजित पवारांचं उत्तर 
     
     
            महाराष्ट्रामध्ये छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या जयंतीचा वाद थेट विधिमंडळात पोहचल्यानंतर अजित पवार यांनी सुधीर मुनगंटीवार यांना चांगलच प्रतिउत्तर दिल आहे. अजित पवार यांनी जवाब देतांना म्हटलं की,
     
     
     
    ” सरकारच्या वतीने १९ फेब्रुवारीला शिवजयंती साजरी केली जाते. राज्याचे मुख्यमंत्री शिवसेना पक्षप्रमुख म्हणून तिथे गेले आहेत. स्वर्गीय बाळासाहेब ठाकरे होते तेव्हापासून शिवसेना तिथीनुसार शिवजयंती साजरी करत आली आहे. आम्हीदेखील सरकारमध्ये असताना तारखेप्रमाणे साजरे करायचो. शिवसेना, राष्ट्रवादी, काँग्रेस, सपा, भाजपा कोणत्याही पक्षाच्या सदस्याला तिथीप्रमाणे शिवजयंती साजरी करायची असेल तर महाराजांच्या पुतळ्याला जाऊन अभिवादन करू शकतात. कारण नसतांना वेगळी चर्चा नको. सरकारी अधिकाऱ्याला १९ फेब्रुवारीला सरकारी सुट्टी देतो त्याप्रमाणे ते साजरी करतात. आज सुट्टी नसून काम सुरू आहे. अशी अजित पवारांनी विधिमंडळात प्रतिक्रिया सुधीर मुनगंटीवार यांना दिली. आता हा शिवजयंतीचा चिघळलेला वाद कुठल्या वळणावर जाईल यावर सर्वांचं लक्ष लागून आहे.