Tag: kakori Kand

  • #क्रांतीगाथा भाग २

    जालियनवाला बाग मध्ये पेटलेल्या चितांनी एक क्रांतीचा भडका अवघ्या भारतभर पसरवला…

    जागोजागी आंदोलने उभे राहिले…

    अश्यातच एक  अहिंसेच्या शब्दांचा आवाज अवघ्या भारताला एक करत सुटला नाव होते मोहनदास करमचंद गांधी…

    महात्मा गांधींनी असहकार आंदोलनाचा पुकार केला आणि स्वभाषा, स्वभुषा , आणि स्वदेशाची आवाज बुलंद झाली…

    अनेक क्रांतिकारक गांधीजींच्या या चळवळीत एकरूप झाले , ब्रिटिशांच्या विरोधात असहकाराची भावना निर्माण होऊन अनेक सत्याग्रह पूढे आले आणि अश्यातच…

    जालियनवाला बाग

    चौरी चौरा येथे ब्रिटीश पोलीस अधिकार्यांच्या विरोधात आंदोलनकर्त्यांचा भडका उडाला तीन आंदोलनकर्त्यांच्या कत्तल झाल्या आणि अश्यातच संयम तुटलेल्या सत्याग्रहींनी पोलीस स्टेशन मध्ये आग लावली ज्या मध्ये २३ ब्रिटिश अधिकारी जळून खाक झाले…

    पण गांधींना ही अहिंसा नको होती , म्हणून त्यांनी असहकार आंदोलन मागे घेतले , पण क्रांतिकारक आपले पाय मागे घ्यायला तयार नव्हते . गांधीजींचं तत्व

    ” अहिंसा परमो धर्म ……”

    चे होते पण तो श्लोक अपुर्ण होता , त्या श्लोक पुर्ण करण्यासाठी क्रांतिकारकांची आवाज उठली

    ” धर्म हिंसा तथैव च !! “

    अश्यातच ९ ऑगस्ट १९२५  सरफरोशचा बुलंद आवाज काकोरी स्टेशन वर  उठला…

    वक़्त आने दे बता देंगे तुझे ऐ आसमान, हम अभी से क्या बतायें क्या हमारे दिल में है

    खैंच कर लायी है सब को क़त्ल होने की उम्मीद, आशिकों का आज जमघट कूच-ए-क़ातिल में है…

    सरफ़रोशी की तमन्ना अब हमारे दिल में है देखना है ज़ोर कितना बाज़ु-ए-क़ातिल में है…

    रामप्रसाद बिस्मिल ,अशफाक उल्ला खाँ, राजेन्द्र लाहिड़ी, चन्द्रशेखर  आजाद, शचीन्द्रनाथ बख्शी, मन्मथनाथ गुप्त, मुकुन्दी लाल, केशव चक्रवर्ती , मुरारी लाल गुप्ता क्रांतिकारकांच्या हातांनी ब्रिटिश खजिना लुटून काढला…

    देश पुन्हा गुलामगिरीत जातोय का?

    दौलत पेक्षा अनमोल खजिना होता तो क्रांतीचा कारण या घटनेने क्रांतिकारकांचा जज्बा आणखिनच वाढला..

    आपल्या जन्मभूमी ला जीव अर्पण करण्यासाठी रामप्रसाद बिस्मिल , अश्फाकउल्लाखान ,रोषण सिंह फाशीच्या तख्तावर चढत असताना सुद्धा अश्फाक म्हणत होते…

    ” मरते बिस्मिल ,रोषण लहिरी ,अश्फाक अत्याचार से…

    होगे पैदा सैकड़ो इनके रुधिर के धार से…”

    फाशीच्या फंद्यावर चढत असताना एकदा रामप्रसाद बिस्मिल ने युनियन जॅक कडे बघितलं आणि म्हणाले…

    सेवा में तेरी माता ! मैं भेदभाव तजकर;

    वह पुण्य नाम तेरा, प्रतिदिन सुनूँ सुनाऊँ ।।

    तेरे ही काम आऊँ, तेरा ही मंत्र गाऊँ।

    मन और देह तुझ पर बलिदान मैं जाऊँ ।।

    भारत माता की जय….

    आणि हसत हसत फाशीवर ही स्वतंत्रपूजक चढली…..

    अश्फाक उल्ला खान खुदा ला आपल्या धर्मापलिकडे जाऊन शेवटच्या क्षणी मागणं मागत राहिले…

    जाऊँगा खाली हाथ मगर ये दर्द साथ ही जायेगा,

    जाने किस दिन हिन्दोस्तान आज़ाद वतन कहलायेगा?

    बिस्मिल हिन्दू हैं कहते हैं “फिर आऊँगा, फिर आऊँगा,

    फिर आकर के ऐ भारत माँ तुझको आज़ाद कराऊँगा”.

    जी करता है मैं भी कह दूँ पर मजहब से बंध जाता हूँ,

    मैं मुसलमान हूँ पुनर्जन्म की बात नहीं कर पाता हूँ;

    हाँ खुदा अगर मिल गया कहीं अपनी झोली फैला दूँगा,

    और जन्नत के बदले उससे एक पुनर्जन्म ही माँगूंगा!

    #जिगरे

    ✍🏻अक्षय चंदेल ©

    तुम्ही हे ब्लॉग सुद्धा वाचू शकता.

    नवीन ब्लॉग वाचण्यासाठी आम्हाला फेसबुक वर फॉलो करा .

    Facebook : PoliticalWazir

  • शहीद चंद्रशेखर आझाद एक क्रांतिकारी झंझावात

    मंडळी भारतीय देशाला स्वातंत्र्य मिळून जवळपास ७५ वर्ष व्हायला आली आहेत. मात्र हे स्वातंत्र्य आपल्याला मिळवून देण्यासाठी काही क्रांतिकारकांनी स्वतःच्या कुटुंबासहीत स्वतःला कुर्बान केलं आहे.

    आज आपण जाणून घेणार आहोत अशाच एका क्रांतिकारकाबद्दल ते म्हणजे शहीद चंद्रशेखर आझाद. चंद्रशेखर आझाद यांचा जन्म २३ जुलै १९०६ रोजी मध्य प्रदेशमधील भवरा नावाच्या एका छोट्याशा गावामध्ये झाला.

    ते स्वतःचं या देशाच्या स्वातंत्र्यासाठी लढले नाही, तर आपल्या सोबतच्या अनेक लोकांना त्यांनी या स्वातंत्र्य चळवळीमध्ये सामील करून घेतलं. त्यांना आपल्या बालपणापासून सामाजिक चळवळींची आवड होती.

    चंद्रशेखर आझाद यांचं मूळ नाव हे चंद्रशेखर तिवारी अस होत. मात्र एका चळवळीदरम्यानच्या घटनेने ते चंद्रशेखर तिवारीचे चंद्रशेखर आझाद झाले.

    तर मंडळी झालं असं की, सण १९२१ मध्ये राष्ट्रपिता महात्मा गांधी यांनी असहकार चळवळीची सुरवात केली. ज्यामध्ये चंद्रशेखर आझादसुद्धा सहभागी झाले होते. मात्र या चलवळीदरम्यान त्यांना अटक करण्यात आली.

    नंतर त्यांना जेव्हा न्यायालयात उभं करण्यात आलं, तेव्हा त्यांनी आपलं नाव चंद्रशेखर तिवारी न सांगता चंद्रशेखर आझाद अस सांगितल. त्या घटनेपासून त्यांना संपूर्ण जगभरात चंद्रशेखर आझाद या नावाने ओळखल्या जाऊ लागलं.

    काकोरी कट

    मंडळी भारतीय देशावर इंग्रजांचं राज्य असतानासुद्धा चंद्रशेखर आझाद हे निधड्या छातीने लढत होते. त्यांनी आपल्यासोबत १० क्रांतिकारकांना घेऊन इंग्रजांची काकोरी नावाची ट्रेन लुटली.

    ज्यामध्ये इंग्रजांनी गोळा केलेल्या खजीन्याचा साठा होता. मात्र या कटामध्ये सामील असलेल्या राम प्रसाद बिस्मिल्ला, अश्फाक उल्ला यासारख्या अनेक क्रांतिकारकांना स्वतःच्या प्राणाची आहुती द्यावी लागली.

    अखेर झंझावात शांत झाला…

    मंडळी ब्रिटिश पोलिसांशी आझाद यांची अलाहाबादमधील एका पार्कमध्ये चकमक झाली. ब्रिटिशांनी संपूर्ण पार्कला वेढा घातला होता. आझाद यांनी काही ब्रिटिशांना ठारही केलं होतं.

    मात्र त्यांच्या बंदुकीमध्ये आता फक्त एक गोळी उरलेली होती. ब्रिटीशांच्या गोळीने मरण्यापेक्षा स्वतःच्या हाताने स्वतःला गोळी मारणं त्यांनी पसंत केलं. आणि ते या भारतीय देशाच्या स्वातंत्र्य चळवळीत शहीद झाले.